Interesse?

Wenst u meer nieuws, praktische informatie en wetgeving over welzijn op het werk, milieu en arbeidsgeneeskunde?




Veel geld maakt niet noodzakelijk veiliger

Nieuws - 05/09/2019
-
Auteur(s): 
Kenny Jossels


Bedrijven kunnen/willen niet eindeloos geld uitgeven aan veilig werken. De preventieadviseur moet daarom soms keuzes maken: wil je kost wat kost elk ongeval vermijden of ga je voor een meer gedurfde aanpak in functie van een breder veiligheids- en welzijnsbeleid dat het bedrijf ook ten goede komt? Talloze beschermingsmaatregelen adviseren om een ongeval te vermijden, is niet altijd nodig.

Preventieadviseurs moeten de commerciële werkelijkheid onder ogen durven zien en in die zin ook durven adviseren. Soms betekent dat de focus op bepaalde ongevallen los te laten. Geld dat wordt gespendeerd aan niet-effectieve beschermingsmaatregelen, kan beter gebruikt worden voor grotere risico’s elders die wel mensenlevens kunnen redden. Er zal altijd wel eens een ongeval gebeuren omdat pech in het spel is. Maar dat moet niet leiden tot te veel beschermingsmaateregelen om een dergelijk ongeval te vermijden of herhaling te voorkomen. Er kan ook gekeken worden naar gezondheidsrisico’s op langere termijn. Zo kan er advies gegeven worden over maatregelen die voor het gehele bedrijf een meer duurzaam veiligheidseffect hebben.

Een voorbeeld: voor werkzaamheden aan het spoor moet je overdag heel wat veiligheidsmaatregelen nemen en soms spoorlijnen afschakelen. Om dat te vermijden gebeurt veel werk ’s nachts en in ploegendiensten. Maar nachtwerk is voor werknemers op langere termijn een risico voor de gezondheid. Dan moet de durf bestaan om de kans op een ongeval tijdens de dag te accepteren in ruil voor een grote groep medewerkers waarvoor het op langere termijn schadelijker is om hen ’s nachts te laten werken.

Preventieadviseurs moeten hun werkgever helpen om goed afgewogen keuzes te maken binnen de beschikbare financiële bandbreedte. De kosten en baten moeten dus goed worden afgewogen. Een integrale risicobeoordeling voor het bedrijf dus, in plaats van de "risico-regelreflex" (dit is de reflex (van de overheid of andere organisaties) om na het publiek worden van een risico (al dan niet naar aanleiding van een incident) te besluiten tot het nemen van maatregelen om het risico te verminderen zonder de baten en kosten effectief af te wegen). 3 aspecten kunnen een integrale benadering tegenwerken: doorgedreven specialisatie (in een deel van een veiligheidsdomein waar men veel over weet), angst voor de persoonlijke aansprakelijkheid (men is verantwoordelijk voor het advies) en het idee van 'veiligheid boven alles' (er is geen oneindige hoeveelheid geld voor alles).

Ongevallen moeten voorkomen worden met de nodige risicobeoordeling en beschermingsmiddelen, maar niet alle ongevallen zijn redelijkerwijs te voorkomen. Ook na een ongeval betekent het niet dat er altijd automatisch maatregelen moeten genomen worden om herhaling te voorkomen. Dat kan moeilijk zijn omdat een preventieadviseur probeert om altijd alles veiliger te krijgen.


Bron:  Arbo Online, 29 augustus 2019.